Spróbujmy jeszcze raz

"Spróbujmy jeszcze raz" to pełna trafnych obserwacji obyczajowych opowieść o dwojgu ludziach po przejściach. Rzecz umiejscowiona jest w Nowym Jorku, ale równie dobrze mogłaby się zdarzyć w Warszawie czy Krakowie. I wszędzie tam, gdzie przypadek może zetknąć policjantkę i bezrobotnego aktora, jak w pierwszej jednoaktówce. Bądź też - jak w drugiej - gdzie bywają skłócone małżeństwa, które mimo wzajemnych pretensji próbują powrócić do spokojnego portu. Aktorzy bawią do łez pełnymi paradoksów dialogami czy "erotycznymi" tańcami, mającymi podnieść ich atrakcyjność w oczach partnera. Znakomita zabawa, nie pozbawiona refleksji. "Spróbujmy jeszcze raz" jest więc przedsięwzięciem skazanym na sukces i recenzenckie kaprysy punktujące jego komercyjny charakter niczego nie zmienią. Najwyższą instancją pozostaje szczery śmiech widzów, nagradzający profesjonalizm twórców i wykonawców.

Z recenzji Tomasza Miłkowskiego o "Spróbujmy jeszcze raz":

...Powstała więc bardzo solidna produkcja bulwarowa, co więcej, z odrobiną refleksji nad powikłanymi relacjami damsko-męskimi i światem kręcącym się wokół, wydawałoby się, dawno już zgranych haseł. A że para aktorska z tego spektaklu to artyści szczególnie wrażliwi na komizm, mający za sobą wybitne kreacje w tym gatunku, rzecz "sama" się broni. Dodajmy do tego, że nad kształtem spektaklu reżysersko czuwał Maciej Wojtyszko, niezawodnie punktując momenty zwrotnej jednoaktówek - salwy nieposkromionego śmiechu budzą tańce erotyczne Żaka i Żółkowskiej, a także wyznania skruszonego małżonka. Dobrej Zabawy!

tekst: Kinoteatr Uciecha